dźwi-nia-czu

Dźwiniaczu (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Dźwiniacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dźwiniaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Dźwiniaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Dźwiniaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Dźwiniaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczemnoga biernikmęski rzeczowy
Dźwiniaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
Dźwiniaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Dźwiniaczommnoga celownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Dźwiniaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Dźwiniaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Dźwiniaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz