dźwie-rzu-cian-ce

dźwierzuciance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dźwierzucianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwierzuciancepojedyncza celownikżeński
dźwierzuciancepojedyncza miejscownikżeński
dźwierzucianekmnoga dopełniaczżeński
dźwierzuciankapojedyncza mianownikżeński
dźwierzuciankachmnoga miejscownikżeński
dźwierzuciankamimnoga narzędnikżeński
dźwierzuciankąpojedyncza narzędnikżeński
dźwierzuciankępojedyncza biernikżeński
dźwierzuciankimnoga mianownikżeński
dźwierzuciankimnoga biernikżeński
dźwierzuciankimnoga wołaczżeński
dźwierzuciankipojedyncza dopełniaczżeński
dźwierzuciankopojedyncza wołaczżeński
dźwierzuciankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz