częstun-ku

częstunku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: częstunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
częstunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
częstunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
częstunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
częstunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
częstunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
częstunkimnoga biernikmęski rzeczowy
częstunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
częstunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
częstunkommnoga celownikmęski rzeczowy
częstunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
częstunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
częstunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
częstunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
częstunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz