czwar-tacz-ku

czwartaczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: czwartaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czwartaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
czwartaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
czwartaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
czwartaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
czwartaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
czwartaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
czwartaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
czwartaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
czwartaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
czwartaczkommnoga celownikmęski osobowy
czwartaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
czwartaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
czwartaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
czwartaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
czwartaczkówmnoga biernikmęski osobowy
czwartaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
czwartaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz