czu-sze

czusze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: czucha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czuchmnoga dopełniaczżeński
czuchapojedyncza mianownikżeński
czuchachmnoga miejscownikżeński
czuchamimnoga narzędnikżeński
czuchąpojedyncza narzędnikżeński
czuchępojedyncza biernikżeński
czuchopojedyncza wołaczżeński
czuchommnoga celownikżeński
czuchymnoga mianownikżeński
czuchymnoga biernikżeński
czuchymnoga wołaczżeński
czuchypojedyncza dopełniaczżeński
czuszepojedyncza celownikżeński
czuszepojedyncza miejscownikżeński

Czusze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Czucha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czuchapojedyncza mianownikmęski osobowy
Czuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
Czuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
Czuchąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Czuchępojedyncza biernikmęski osobowy
Czuchopojedyncza wołaczmęski osobowy
Czuchommnoga celownikmęski osobowy
Czuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
Czuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
Czuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Czuchówmnoga biernikmęski osobowy
Czuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Czuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
Czuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Czuchypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Czuszepojedyncza celownikmęski osobowy
Czuszepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Czusze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Czucha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czuchmnoga dopełniaczżeński
Czuchapojedyncza mianownikżeński
Czuchachmnoga miejscownikżeński
Czuchamimnoga narzędnikżeński
Czuchąpojedyncza narzędnikżeński
Czuchępojedyncza biernikżeński
Czuchopojedyncza wołaczżeński
Czuchommnoga celownikżeński
Czuchymnoga mianownikżeński
Czuchymnoga biernikżeński
Czuchymnoga wołaczżeński
Czuchypojedyncza dopełniaczżeński
Czuszepojedyncza celownikżeński
Czuszepojedyncza miejscownikżeński

Czusze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Czusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Czuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Czuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Czuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Czuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Czuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Czuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Czuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Czuszemnoga mianownikmęski osobowy
Czuszemnoga wołaczmęski osobowy
Czuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Czuszommnoga celownikmęski osobowy
Czuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Czuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Czuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Czuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Czuszówmnoga biernikmęski osobowy
Czuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Czuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz