czte-ro-lat-ko-wie

czterolatkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: czterolatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
czterolatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
czterolatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
czterolatkapojedyncza biernikmęski osobowy
czterolatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
czterolatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
czterolatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
czterolatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
czterolatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
czterolatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
czterolatkommnoga celownikmęski osobowy
czterolatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
czterolatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
czterolatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
czterolatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
czterolatkówmnoga biernikmęski osobowy
czterolatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
czterolatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz