cze-cho-sło-wa-cy

Czechosłowacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Czechosłowak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Czechosłowacymnoga mianownikmęski osobowy
Czechosłowacymnoga wołaczmęski osobowy
Czechosłowakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Czechosłowakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Czechosłowakapojedyncza biernikmęski osobowy
Czechosłowakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Czechosłowakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Czechosłowakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Czechosłowakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Czechosłowakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Czechosłowakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Czechosłowakommnoga celownikmęski osobowy
Czechosłowakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Czechosłowakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Czechosłowakówmnoga biernikmęski osobowy
Czechosłowakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Czechosłowakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz