częstow-ni-ku

częstowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: częstownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
częstownicymnoga mianownikmęski osobowy
częstownicymnoga wołaczmęski osobowy
częstownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
częstownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
częstownikapojedyncza biernikmęski osobowy
częstownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
częstownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
częstownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
częstownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
częstownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
częstownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
częstownikommnoga celownikmęski osobowy
częstownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
częstownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
częstownikówmnoga biernikmęski osobowy
częstownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
częstownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz