cy-try-nu

cytrynu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cytryn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cytrynpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cytrynpojedyncza biernikmęski rzeczowy
cytrynachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cytrynamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cytrynempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cytryniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cytryniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
cytrynommnoga celownikmęski rzeczowy
cytrynowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cytrynówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cytrynupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cytrynymnoga mianownikmęski rzeczowy
cytrynymnoga biernikmęski rzeczowy
cytrynymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz