cy-klo-ty-mi-ku

cyklotymiku (nazwa pospolita) rzeczownik psych.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cyklotymik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cyklotymicymnoga mianownikmęski osobowy
cyklotymicymnoga wołaczmęski osobowy
cyklotymikpojedyncza mianownikmęski osobowy
cyklotymikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cyklotymikapojedyncza biernikmęski osobowy
cyklotymikachmnoga miejscownikmęski osobowy
cyklotymikamimnoga narzędnikmęski osobowy
cyklotymikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
cyklotymikimnoga biernikmęski zwierzęcy
cyklotymikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
cyklotymikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cyklotymikommnoga celownikmęski osobowy
cyklotymikowipojedyncza celownikmęski osobowy
cyklotymikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cyklotymikówmnoga biernikmęski osobowy
cyklotymikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cyklotymikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz