cu-dzo-ści

cudzości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudzość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudzościmnoga dopełniaczżeński
cudzościmnoga mianownikżeński
cudzościmnoga biernikżeński
cudzościmnoga wołaczżeński
cudzościpojedyncza celownikżeński
cudzościpojedyncza miejscownikżeński
cudzościpojedyncza dopełniaczżeński
cudzościpojedyncza wołaczżeński
cudzościachmnoga miejscownikżeński
cudzościamimnoga narzędnikżeński
cudzościąpojedyncza narzędnikżeński
cudzościommnoga celownikżeński
cudzośćpojedyncza biernikżeński
cudzośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz