cu-dzo-ło-żni-ka-mi

cudzołożnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cudzołożnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudzołożnicymnoga mianownikmęski osobowy
cudzołożnicymnoga wołaczmęski osobowy
cudzołożnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
cudzołożnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cudzołożnikapojedyncza biernikmęski osobowy
cudzołożnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
cudzołożnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
cudzołożnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
cudzołożnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
cudzołożnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
cudzołożnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cudzołożnikommnoga celownikmęski osobowy
cudzołożnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
cudzołożnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cudzołożnikówmnoga biernikmęski osobowy
cudzołożnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cudzołożnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz