cu-dzo-ło-żni-ce

cudzołożnice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudzołożnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudzołożnicmnoga dopełniaczżeński
cudzołożnicapojedyncza mianownikżeński
cudzołożnicachmnoga miejscownikżeński
cudzołożnicamimnoga narzędnikżeński
cudzołożnicąpojedyncza narzędnikżeński
cudzołożnicemnoga mianownikżeński
cudzołożnicemnoga biernikżeński
cudzołożnicemnoga wołaczżeński
cudzołożnicępojedyncza biernikżeński
cudzołożnicopojedyncza wołaczżeński
cudzołożnicommnoga celownikżeński
cudzołożnicypojedyncza celownikżeński
cudzołożnicypojedyncza miejscownikżeński
cudzołożnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz