cu-do-twór-com

cudotwórcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cudotwórca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudotwórcapojedyncza mianownikmęski osobowy
cudotwórcachmnoga miejscownikmęski osobowy
cudotwórcamimnoga narzędnikmęski osobowy
cudotwórcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
cudotwórcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
cudotwórcemnoga biernikmęski zwierzęcy
cudotwórcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
cudotwórcępojedyncza biernikmęski osobowy
cudotwórcopojedyncza wołaczmęski osobowy
cudotwórcommnoga celownikmęski osobowy
cudotwórcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cudotwórcówmnoga biernikmęski osobowy
cudotwórcymnoga mianownikmęski osobowy
cudotwórcymnoga wołaczmęski osobowy
cudotwórcypojedyncza celownikmęski osobowy
cudotwórcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
cudotwórcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz