cud-no-ść

cudność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudnościmnoga dopełniaczżeński
cudnościmnoga mianownikżeński
cudnościmnoga biernikżeński
cudnościmnoga wołaczżeński
cudnościpojedyncza celownikżeński
cudnościpojedyncza miejscownikżeński
cudnościpojedyncza dopełniaczżeński
cudnościpojedyncza wołaczżeński
cudnościachmnoga miejscownikżeński
cudnościamimnoga narzędnikżeński
cudnościąpojedyncza narzędnikżeński
cudnościommnoga celownikżeński
cudnośćpojedyncza biernikżeński
cudnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz