cu-dacz-no-ści

cudaczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudaczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudacznościmnoga dopełniaczżeński
cudacznościmnoga mianownikżeński
cudacznościmnoga biernikżeński
cudacznościmnoga wołaczżeński
cudacznościpojedyncza celownikżeński
cudacznościpojedyncza miejscownikżeński
cudacznościpojedyncza dopełniaczżeński
cudacznościpojedyncza wołaczżeński
cudacznościachmnoga miejscownikżeński
cudacznościamimnoga narzędnikżeński
cudacznościąpojedyncza narzędnikżeński
cudacznościommnoga celownikżeński
cudacznośćpojedyncza biernikżeński
cudacznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz