cu-dac-ko-ść

cudackość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cudackość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cudackościmnoga dopełniaczżeński
cudackościmnoga mianownikżeński
cudackościmnoga biernikżeński
cudackościmnoga wołaczżeński
cudackościpojedyncza celownikżeński
cudackościpojedyncza miejscownikżeński
cudackościpojedyncza dopełniaczżeński
cudackościpojedyncza wołaczżeński
cudackościachmnoga miejscownikżeński
cudackościamimnoga narzędnikżeński
cudackościąpojedyncza narzędnikżeński
cudackościommnoga celownikżeński
cudackośćpojedyncza biernikżeński
cudackośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz