co-rocz-no-ści

coroczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: coroczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
corocznościmnoga dopełniaczżeński
corocznościmnoga mianownikżeński
corocznościmnoga biernikżeński
corocznościmnoga wołaczżeński
corocznościpojedyncza celownikżeński
corocznościpojedyncza miejscownikżeński
corocznościpojedyncza dopełniaczżeński
corocznościpojedyncza wołaczżeński
corocznościachmnoga miejscownikżeński
corocznościamimnoga narzędnikżeński
corocznościąpojedyncza narzędnikżeński
corocznościommnoga celownikżeński
corocznośćpojedyncza biernikżeński
corocznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz