ciur-ko

Ciurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ciurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ciurcepojedyncza celownikmęski osobowy
Ciurcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ciurkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ciurkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ciurkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ciurkępojedyncza biernikmęski osobowy
Ciurkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ciurkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ciurkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ciurkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ciurkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Ciurkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Ciurkommnoga celownikmęski osobowy
Ciurkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ciurkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ciurkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ciurkówmnoga biernikmęski osobowy

Ciurko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ciurko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ciurkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Ciurkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Ciurkopojedyncza mnoga celownikżeński
Ciurkopojedyncza mnoga biernikżeński
Ciurkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Ciurkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Ciurkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz