cie-mi-ęży-cie-li

ciemiężycieli (nazwa pospolita) rzeczownik przest.dziśksiążk.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ciemiężyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciemiężycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
ciemiężycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ciemiężycielapojedyncza biernikmęski osobowy
ciemiężycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciemiężycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciemiężycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciemiężycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
ciemiężycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ciemiężycielemnoga mianownikmęski osobowy
ciemiężycielemnoga wołaczmęski osobowy
ciemiężycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciemiężycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
ciemiężycielimnoga biernikmęski osobowy
ciemiężycielommnoga celownikmęski osobowy
ciemiężycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
ciemiężycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciemiężycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz