cie-lętar-ni-kom

cielętarnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cielętarnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cielętarnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cielętarnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
cielętarnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cielętarnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cielętarnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cielętarnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
cielętarnikimnoga biernikmęski rzeczowy
cielętarnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
cielętarnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cielętarnikommnoga celownikmęski rzeczowy
cielętarnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cielętarnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cielętarnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cielętarnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz