cie-lęt-ni-ku

cielętniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: cielętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cielętnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
cielętnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
cielętnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
cielętnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
cielętnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
cielętnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
cielętnikimnoga biernikmęski rzeczowy
cielętnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
cielętnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
cielętnikommnoga celownikmęski rzeczowy
cielętnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
cielętnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
cielętnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
cielętnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz