cie-cha-no-wia-ny

ciechanowiany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: ciechanowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciechanowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
ciechanowianmnoga biernikmęski osobowy
ciechanowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciechanowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciechanowianiemnoga mianownikmęski osobowy
ciechanowianiemnoga wołaczmęski osobowy
ciechanowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
ciechanowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ciechanowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
ciechanowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciechanowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciechanowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
ciechanowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
ciechanowianommnoga celownikmęski osobowy
ciechanowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciechanowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
ciechanowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz