chór-mi-strzu

chórmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chórmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chórmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
chórmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chórmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
chórmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
chórmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
chórmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
chórmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
chórmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
chórmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
chórmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
chórmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chórmistrzommnoga celownikmęski osobowy
chórmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
chórmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
chórmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
chórmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chórmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
chórmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chórmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz