chwal-czo-ść

chwalczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: chwalczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chwalczościmnoga dopełniaczżeński
chwalczościmnoga mianownikżeński
chwalczościmnoga biernikżeński
chwalczościmnoga wołaczżeński
chwalczościpojedyncza celownikżeński
chwalczościpojedyncza miejscownikżeński
chwalczościpojedyncza dopełniaczżeński
chwalczościpojedyncza wołaczżeński
chwalczościachmnoga miejscownikżeński
chwalczościamimnoga narzędnikżeński
chwalczościąpojedyncza narzędnikżeński
chwalczościommnoga celownikżeński
chwalczośćpojedyncza biernikżeński
chwalczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz