cha-łu-pię

chałupię (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: chałupię

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chałupiątmnoga dopełniacznijaki
chałupiępojedyncza mianowniknijaki
chałupiępojedyncza bierniknijaki
chałupiępojedyncza wołacznijaki
chałupięciapojedyncza dopełniacznijaki
chałupięciempojedyncza narzędniknijaki
chałupięciupojedyncza celowniknijaki
chałupięciupojedyncza miejscowniknijaki
chałupiętamnoga mianowniknijaki
chałupiętamnoga bierniknijaki
chałupiętamnoga wołacznijaki
chałupiętachmnoga miejscowniknijaki
chałupiętamimnoga narzędniknijaki
chałupiętommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz