cha-ru-tów

Charutów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Charuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charuciepojedyncza celownikmęski osobowy
Charuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Charutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Charutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Charutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Charutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Charutępojedyncza biernikmęski osobowy
Charutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Charutommnoga celownikmęski osobowy
Charutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Charutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Charutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Charutówmnoga biernikmęski osobowy
Charutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Charutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Charutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Charutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz