char-ko-tu

charkotu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: charkot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
charkociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
charkociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
charkotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
charkotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
charkotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
charkotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
charkotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
charkotommnoga celownikmęski rzeczowy
charkotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
charkotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
charkotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
charkotymnoga mianownikmęski rzeczowy
charkotymnoga biernikmęski rzeczowy
charkotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz