ce-roń

Ceroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ceroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ceroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ceroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Ceroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ceroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ceroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ceroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Ceroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ceroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ceroniommnoga celownikmęski osobowy
Ceroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ceroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ceroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ceroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ceroniówmnoga biernikmęski osobowy
Ceroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ceroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Cerońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Ceroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Ceroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Cerońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Cerońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Cerońpojedyncza mnoga celownikżeński
Cerońpojedyncza mnoga biernikżeński
Cerońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Cerońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Cerońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz