cen-tro-me-ru

centromeru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: centromer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
centromerpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
centromerpojedyncza biernikmęski rzeczowy
centromerachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
centromeramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
centromerempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
centromerommnoga celownikmęski rzeczowy
centromerowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
centromerówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
centromerupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
centromerymnoga mianownikmęski rzeczowy
centromerymnoga biernikmęski rzeczowy
centromerymnoga wołaczmęski rzeczowy
centromerzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
centromerzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz