ca-ło-kszta-łta-mi

całokształtami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: całokształt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
całokształciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
całokształciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
całokształtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
całokształtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
całokształtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
całokształtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
całokształtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
całokształtommnoga celownikmęski rzeczowy
całokształtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
całokształtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
całokształtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
całokształtymnoga mianownikmęski rzeczowy
całokształtymnoga biernikmęski rzeczowy
całokształtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz