bździa-cy

bździacy (nazwa pospolita) rzeczownik wulg.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bździak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bździacymnoga mianownikmęski osobowy
bździacymnoga wołaczmęski osobowy
bździakpojedyncza mianownikmęski osobowy
bździakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bździakapojedyncza biernikmęski osobowy
bździakachmnoga miejscownikmęski osobowy
bździakamimnoga narzędnikmęski osobowy
bździakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bździakimnoga biernikmęski zwierzęcy
bździakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bździakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bździakommnoga celownikmęski osobowy
bździakowipojedyncza celownikmęski osobowy
bździakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bździakówmnoga biernikmęski osobowy
bździakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bździakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz