błot-ku

błotku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: błotko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
błotekmnoga dopełniacznijaki
błotkamnoga mianowniknijaki
błotkamnoga bierniknijaki
błotkamnoga wołacznijaki
błotkapojedyncza dopełniacznijaki
błotkachmnoga miejscowniknijaki
błotkamimnoga narzędniknijaki
błotkiempojedyncza narzędniknijaki
błotkopojedyncza mianowniknijaki
błotkopojedyncza bierniknijaki
błotkopojedyncza wołacznijaki
błotkommnoga celowniknijaki
błotkupojedyncza celowniknijaki
błotkupojedyncza miejscowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz