bła-wa-tu

bławatu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: bławat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bławaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
bławaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
bławatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
bławatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
bławatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
bławatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
bławatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
bławatommnoga celownikmęski rzeczowy
bławatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
bławatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
bławatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
bławatymnoga mianownikmęski rzeczowy
bławatymnoga biernikmęski rzeczowy
bławatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz