bła-wat-ni-kom

bławatnikom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bławatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bławatnicymnoga mianownikmęski osobowy
bławatnicymnoga wołaczmęski osobowy
bławatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bławatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bławatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
bławatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bławatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bławatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bławatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bławatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bławatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bławatnikommnoga celownikmęski osobowy
bławatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bławatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bławatnikówmnoga biernikmęski osobowy
bławatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bławatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz