błaut

Błaut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Błaut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Błauciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Błauciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Błautpojedyncza mianownikmęski osobowy
Błautapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Błautapojedyncza biernikmęski osobowy
Błautachmnoga miejscownikmęski osobowy
Błautamimnoga narzędnikmęski osobowy
Błautempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Błautommnoga celownikmęski osobowy
Błautowipojedyncza celownikmęski osobowy
Błautowiemnoga mianownikmęski osobowy
Błautowiemnoga wołaczmęski osobowy
Błautówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Błautówmnoga biernikmęski osobowy
Błautymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Błautymnoga biernikmęski zwierzęcy
Błautymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Błaut (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Błaut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Błautpojedyncza mnoga mianownikżeński
Błautpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Błautpojedyncza mnoga celownikżeński
Błautpojedyncza mnoga biernikżeński
Błautpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Błautpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Błautpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz