bła-chu-tem

Błachutem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Błachut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Błachuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Błachuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Błachutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Błachutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Błachutapojedyncza biernikmęski osobowy
Błachutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Błachutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Błachutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Błachutommnoga celownikmęski osobowy
Błachutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Błachutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Błachutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Błachutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Błachutówmnoga biernikmęski osobowy
Błachutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Błachutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Błachutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz