bękar-cik

bękarcik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: bękarcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bękarcikpojedyncza mianownikmęski osobowy
bękarcikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
bękarcikapojedyncza biernikmęski osobowy
bękarcikachmnoga miejscownikmęski osobowy
bękarcikamimnoga narzędnikmęski osobowy
bękarcikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
bękarcikimnoga biernikmęski zwierzęcy
bękarcikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
bękarcikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
bękarcikommnoga celownikmęski osobowy
bękarcikowipojedyncza celownikmęski osobowy
bękarcikowiemnoga mianownikmęski osobowy
bękarcikowiemnoga wołaczmęski osobowy
bękarcikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bękarcikówmnoga biernikmęski osobowy
bękarcikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
bękarcikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz