będ-ko-wian

będkowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: będkowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
będkowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
będkowianmnoga biernikmęski osobowy
będkowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
będkowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
będkowianiemnoga mianownikmęski osobowy
będkowianiemnoga wołaczmęski osobowy
będkowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
będkowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
będkowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
będkowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
będkowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
będkowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
będkowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
będkowianommnoga celownikmęski osobowy
będkowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
będkowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
będkowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz