bęb-ni-ku

Bębniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Bębnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bębnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bębnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bębnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Bębnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bębnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bębnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bębnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bębnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bębnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bębnikommnoga celownikmęski osobowy
Bębnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bębnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bębnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bębnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bębnikówmnoga biernikmęski osobowy
Bębnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bębnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz