bębe-ni-ce

bębenice (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: bębenica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
bębenicapojedyncza mianownikmęski osobowy
bębenicachmnoga miejscownikmęski osobowy
bębenicamimnoga narzędnikmęski osobowy
bębenicąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
bębenicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
bębenicemnoga biernikmęski zwierzęcy
bębenicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
bębenicępojedyncza biernikmęski osobowy
bębenicopojedyncza wołaczmęski osobowy
bębenicommnoga celownikmęski osobowy
bębenicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
bębenicówmnoga biernikmęski osobowy
bębenicymnoga mianownikmęski osobowy
bębenicymnoga wołaczmęski osobowy
bębenicypojedyncza celownikmęski osobowy
bębenicypojedyncza miejscownikmęski osobowy
bębenicypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz