bątru-ki

Bątruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bątruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bątrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bątrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bątrukapojedyncza biernikmęski osobowy
Bątrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bątrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Bątrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bątrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Bątrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bątrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bątrukommnoga celownikmęski osobowy
Bątrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bątrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bątrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bątrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bątrukówmnoga biernikmęski osobowy
Bątrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bątrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz