bu-tlę

butlę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: butla

słowoliczbaprzypadekrodzaj
butlapojedyncza mianownikżeński
butlachmnoga miejscownikżeński
butlamimnoga narzędnikżeński
butląpojedyncza narzędnikżeński
butlemnoga mianownikżeński
butlemnoga biernikżeński
butlemnoga wołaczżeński
butlępojedyncza biernikżeński
butlimnoga dopełniaczżeński
butlipojedyncza celownikżeński
butlipojedyncza miejscownikżeński
butlipojedyncza dopełniaczżeński
butlopojedyncza wołaczżeński
butlommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz