bu-rza-nu

burzanu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: burzan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burzanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
burzanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
burzanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
burzanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
burzanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
burzaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
burzaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
burzanommnoga celownikmęski rzeczowy
burzanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
burzanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
burzanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burzanymnoga mianownikmęski rzeczowy
burzanymnoga biernikmęski rzeczowy
burzanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz