bur-mer

Burmer (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burmer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burmerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burmerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burmerapojedyncza biernikmęski osobowy
Burmerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burmeramimnoga narzędnikmęski osobowy
Burmerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burmerommnoga celownikmęski osobowy
Burmerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burmerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burmerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burmerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burmerówmnoga biernikmęski osobowy
Burmerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burmerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burmerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burmerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burmerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Burmer (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burmer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burmerpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burmerpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burmerpojedyncza mnoga celownikżeński
Burmerpojedyncza mnoga biernikżeński
Burmerpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burmerpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burmerpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz