bur-kiem

burkiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: burek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
burkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
burkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
burkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
burkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
burkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
burkimnoga biernikmęski zwierzęcy
burkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
burkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
burkommnoga celownikmęski zwierzęcy
burkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
burkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
burkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
burkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Burkiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burkapojedyncza biernikmęski osobowy
Burkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Burkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burkommnoga celownikmęski osobowy
Burkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burkówmnoga biernikmęski osobowy
Burkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz