bur-ka-ta

Burkata (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burkat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burkaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burkaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Burkatpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burkatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burkatapojedyncza biernikmęski osobowy
Burkatachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burkatamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burkatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burkatommnoga celownikmęski osobowy
Burkatowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burkatowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burkatowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burkatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burkatówmnoga biernikmęski osobowy
Burkatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burkatymnoga biernikmęski zwierzęcy
Burkatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz