bur-dyl

Burdyl (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Burdyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdylpojedyncza mnoga mianownikżeński
Burdylpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Burdylpojedyncza mnoga celownikżeński
Burdylpojedyncza mnoga biernikżeński
Burdylpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Burdylpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Burdylpojedyncza mnoga wołaczżeński

Burdyl (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Burdyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Burdylpojedyncza mianownikmęski osobowy
Burdylapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Burdylapojedyncza biernikmęski osobowy
Burdylachmnoga miejscownikmęski osobowy
Burdylamimnoga narzędnikmęski osobowy
Burdylemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Burdylemnoga biernikmęski zwierzęcy
Burdylemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Burdylempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Burdylommnoga celownikmęski osobowy
Burdylowipojedyncza celownikmęski osobowy
Burdylowiemnoga mianownikmęski osobowy
Burdylowiemnoga wołaczmęski osobowy
Burdylówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Burdylówmnoga biernikmęski osobowy
Burdylupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Burdylupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz