bur-do-nu

burdonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: burdon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burdonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
burdonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
burdonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
burdonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
burdonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
burdoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
burdoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
burdonommnoga celownikmęski rzeczowy
burdonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
burdonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
burdonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burdonymnoga mianownikmęski rzeczowy
burdonymnoga biernikmęski rzeczowy
burdonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz