bur-czy-mu-chów

burczymuchów (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;żart.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: burczymucha

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burczymuchapojedyncza mianownikmęski osobowy
burczymuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
burczymuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
burczymuchąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
burczymuchępojedyncza biernikmęski osobowy
burczymuchopojedyncza wołaczmęski osobowy
burczymuchommnoga celownikmęski osobowy
burczymuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
burczymuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
burczymuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
burczymuchówmnoga biernikmęski osobowy
burczymuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
burczymuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
burczymuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy
burczymuchypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
burczymuszepojedyncza celownikmęski osobowy
burczymuszepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz